Alienum phaedrum torquatos nec eu, vis detraxitssa periculiser ex, nihil expetendis in mei eis an pericula es aperiri.

Van een lumineus idee in de supermarkt tot op gesprek bij Heineken

Van een lumineus idee in de supermarkt tot op gesprek bij Heineken

Hij wil kleur zien. Het liefst een blik vol. Ironisch genoeg is het beeldmerk op zijn visitekaartje kleurloos. “De regenboog is symbolisch, die trek ik open uit mijn zwart-witte blik”, legt hij uit. “Je weet niet wat eruit gaat komen, dat is de verrassing en het avontuur dat ik met de klant aan wil gaan.” Natuurlijk. Daar is over nagedacht. Maar zeg niet dat het ‘creatief’ is bedacht, want van dat woord krijgt hij jeuk. “Geen marketingtermen graag, ik blijf het liefst ver weg van clichés.” Om ver weg te blijven van clichés, heeft hij de ruimte nodig. Niet zozeer in een hutje op de hei, maar ruimte in zijn hoofd en in tijd. Want pas dan kan hij de grens opzoeken. “Bij mij kies je voor een traject, zonder dat de meter meteen begint te lopen.” Wie dat traject instapt, loopt grote kans meerdere keren te worden verrast. Zo van: wauw, dát is tof. Zo ook het management van de Heineken Experience, dat hem uitnodigde voor een kop koffie. De Heineken Experience ja (wauw). Maak kennis met Maurice van der Werf.

“Bij mij kies je voor een traject,

zonder dat de meter meteen begint te lopen.”

 

24/7 inspiratie
Als je Maurice de hand hebt geschud en klaar bent om nou eens van je dertien-in-een-dozijn-huisstijl af te stappen, draaien de artistieke radertjes bij de geboren Heerenvener al op volle toeren. Maurice gaat meteen voor je aan de slag. Niet op gezette tijden, maar 24/7. “Soms sta ik in de supermarkt en heb ik opeens een tof idee voor een klant.” Hmm, zo inspirerend is een supermarkt nou ook weer niet, toch Maurice? “Nee, dat klopt. Mijn inspiratie haal ik voornamelijk uit films, steden en kunst. “De magie en kleur die Wes Anderson op het witte doek weet te brengen, zijn bewonderenswaardig. En waar vakantie voorheen ontspanning betekende, zie ik het nu als een kans. Kans om de batterij weer op te laden met nieuwe ideeën”, legt Maurice uit. “Stedentrips activeren en inspireren me, ik kan genieten van spontane interactie tussen mensen. Maar een lumineus idee, dat kan elk moment bij mij opkomen. Dus ook in een supermarkt”, vervolgt hij. ‘Ik ben even langs de super voor een pakje boter en een stapeltje ideeën, schat’.

Tekst: Jan Bergsma Tekst & Communicatie ©2018

“Stedentrips activeren en inspireren me,

ik kan genieten van spontane interactie tussen mensen.”

 

Commerciële kunstenaar
Eenmaal geladen met een kop vol inspiratie kruipt Maurice achter zijn laptop. Maar niet voordat hij jouw mensen heeft ontmoet. “Ik vind het belangrijk dat de persoonlijkheid van een organisatie terugkomt in het logo en identiteit. Een koffieboontje op het visitekaartje van een koffiebar is leuk, maar voor mij te gewoon.” Hmm, als een standaard sjabloon op een willekeurige drukwerksite. “Precies. Dat kan anders, denk ik dan. En de mensen op de werkvloer bepalen de identiteit van een organisatie. Daar hoort een eigen uitstraling bij.” Het verklaart voor een deel zijn haat-liefdeverhouding met de commerciële wereld. “De commerciële wereld is vaak erg safe, het lijkt allemaal veel op elkaar. Ik ga graag de artistieke kant op, al blijft de klant koning. Ik noem mezelf wel eens een ‘commerciële kunstenaar’, ik verwerk graag autonome kunst in commerciële opdrachten.” Aangenaam, Maurice.

 

“De commerciële wereld is vaak erg safe,

het lijkt allemaal veel op elkaar.”

 

Grenzen opzoeken
Als kind op de kleuterschool wilde hij al kunstenaar worden. Een wens die eigenlijk nooit is veranderd. Zijn fascinatie voor fantasie, kunst en cultuur was er altijd al, maar kwam op de Academie Minerva in Groningen ook daadwerkelijk tot uiting. “Dat artistieke heb ik geleerd op Minerva. Ik zocht daar de grenzen op, die ik later bij bureaus enigszins kwijtraakte. Het was allemaal wat spannender in die tijd, ik kreeg daar ook alle vrijheid voor. Zo ging ik mensen ‘digitaal opereren’ met behulp van fotomanipulaties, zette ik ze poedelnaakt voor de lens.” Aha, dat is weer eens wat anders dan een lesje statistiek. “Ja, acht-tien figuranten hoor. Om een bijzonder avondmaal nét even anders vast te leggen. Ethisch en religieus was het so not done.” Voor de beelddenkers onder ons waarschijnlijk ook niet, Maurice. Maar… wat is er met je kunstwerk gebeurd? “Mijn in scène gezette avondmaal hing drie maanden lang op een groot doek in de centrale hal. Het harde werken was niet voor niets.” Maar dat was het sowieso niet, toch? “Nee, op Minerva ben ik de persoon geworden die ik nu ben. Het heeft me, jaren later, geholpen om Canned Rainbow op te starten. Dat wat ik toen heb geleerd, wil ik nu weer toepassen in mijn werk. Buiten de kaders denken en een beetje meer humor gebruiken. Op het randje, leuk, en anders. En wat meer… kleur!”

Fotografie: PUUR by Dyana ©2018

“Op Minerva ben ik de persoon geworden die ik nu ben.

Het heeft me, jaren later, geholpen om Canned Rainbow op te starten.”

 

Heineken Experience
Van talentvolle maar onervaren student op de Academie Minerva ontwikkelde hij zich uiteindelijk tot artdirector. Een titel die hij bewijst waard te zijn. Tijdens zijn stage bij Fabrique werkte hij aan de visueel prikkelende openbare ruimte in het Aquariumgebouw van Artis Amsterdam. En later het ontwikkelen van de complete identiteit van het luxe fietsenmerk Koga. Werk voor mooie, grote bedrijven. Werk waar hij trots op is. Eind 2017 was hij zelfs dichtbij een klus voor een van de grootste merken ter wereld. In de late herfst van dat jaar krijgt Maurice een mailtje van de Heineken Experience. Hij mag langskomen voor een gesprek in Amsterdam. Zijn portfolio overtuigde, met hoofdletter O. Met de kreet ‘Aim for the moon. If you miss, you may hit a star’ op de omslag van zijn Curriculum Vitae grijpt Maurice de wildcard. Een kreet die een neusje voor fantasie en detail verraadt. Twee dagen later zit hij op het kantoor van Heineken International in Amsterdam tegenover Nanne van der Leer, het aanspreekpunt van de bierbrouwer. Het blijft vooralsnog bij een gesprek, maar wel met een vet compliment en wijze raad. “Ze zeiden tegen mij: je bent echt goed, maar te veel kunstenaar. Je moet eerst je vleugels uitslaan om je richting te bepalen. Daar hadden ze wel gelijk in. En ik ben er best trots op dat ik op gesprek mocht komen.” Best trots? Dat is iets om op te proosten, Maurice. Met zo’n groen flesje bijvoorbeeld. “Hmm. Dan heb ik liever een Leffe Blond, haha”.

Steun en toeverlaat
Het lijkt Maurice allemaal vrij gemakkelijk af te gaan, maar schijn bedriegt. Ook de goedlachse artdirector moest hard werken voor dat wat hij nu heeft bereikt en kampte enige tijd met een burn-out. Heavy shit. Gelukkig had hij veel steun van zijn vriend én zijn hond Floris. “Floris is mijn buddy. Hij heeft alles meegemaakt wat ik ook heb meegemaakt. Een hond is voor eeuwig, die stelt je nooit teleur.” Waar Maurice gaat, daar gaat Floris dus ook. Je ziet ze beide als een soort Bobbie en Kuifje door de lucht vliegen op de website van Canned Rainbow. Die plaat moet je sowieso hieronder even checken. “Die foto is ontstaan uit een coproductie met Daniel Wenzel, een talentvolle fotograaf. Samenwerken met andere disciplines vind ik fijn. Ik heb graag de touwtjes in handen, maar geef ze ook vaak uit handen. Deze samenwerking met Daniel vond ik zeer geslaagd. Hij heeft me echt verrast, en dat is het leuke eraan.” De foto was ook te zien op de Professional Imaging beurs in Nijkerk. Over leuke bijkomstigheden gesproken.

 

“Floris is mijn buddy.

Hij heeft alles meegemaakt wat ik ook heb meegemaakt.”

 

Daniel Wenzel ©2017

Perfectionist
Om te komen tot een toffe plaat, een steengoed concept of een perfecte huisstijl, is tijd nodig. En dan gaat het al snel over deadlines. Voor een concept of idee heb ik genoeg aan twee regels tekst. Maar voor een visuele identiteit neem ik graag meer tijd.” Het is niet zo dat hij stampvoetend wegloopt als je met een wel heel scherpe opleverdatum aankomt zetten, maar ‘Het moet volgende week af’, haalt niet het beste uit Maurice. “Schetsen is moeilijk voor mij, ‘even snel’ heb ik liever niet. Ik ben een perfectionist. Hoe meer vrijheid, des te meer ik ga maken. Dat is tegelijkertijd ook mijn valkuil, maar dan haal ik wel het beste uit mezelf.” Alsof Rembrandt de Nachtwacht in een dag af kon schilderen. Kunstenaars moet je tijd geven. “Als een klant mij de tijd geeft die ik nodig heb én zich kwetsbaar durft op te stellen, zijn we een perfecte match. En daarmee bedoel ik: durf eens de andere kant op te gaan.” Een ‘wauw’ schud je niet zomaar uit je mouw, mensen.

“Schetsen is moeilijk voor mij,

‘even snel’ heb ik liever niet.

Ik ben een perfectionist.”

Parijs & New York
Zoveel mogelijk ‘wauw’-momenten, daar draait het uiteindelijk om. Toch? Maurice kijkt voor zich uit. “Ik wil graag excelleren in dat wat ik het liefst doe: mooie dingen maken op een vrije manier.” Die mooie dingen maakt hij nu in Nederland, maar Maurice zou, zoals hij dat ook figuurlijk vaak doet, wel eens over die grenzen heen willen gaan. “Parijs is mijn stad. Ik houd van de Parijzenaren, de kunst, cultuur en architectuur, kan de metro dromen en de geur van de stad voelt als thuiskomen. Ik ben er dan ook vaak te vinden.” Waar hij iets minder vaak te vinden is, maar net zo verliefd op is, is New York. The city that never sleeps. De stad van het wereldberoemde Wall Street, het Vrijheidsbeeld, met wolkenkrabbers tot in de… tja, wolken. “Als we het over dromen hebben, dan zou ik nog wel eens de grote plas over willen steken en aan de slag willen gaan voor een bureau in New York. Ik ben gewoon erg benieuwd naar hoe Amerikanen creativiteit zien. Als je daar iets kan of doet wat anders is, kun je het echt maken in de States. Het is wel hard werken, dat geef ik toe, maar misschien gaat het om het hogere doel, trots, erkenning. En dat stukje spanning, daar krijg ik een boost van.” Van Heerenveen naar New York, veel groter kan de stap niet zijn. En wanneer ben je klaar voor die stap? “Ik heb doelen, maar ga het nu nog geen deadline geven. Ik geniet nu volop van mijn leven als zelfstandig ondernemer, ontmoet veel andere ondernemers in de creatieve sector, leer nieuwe dingen en doe nieuwe dingen. Binnenkort start ik bijvoorbeeld met een eigen project met 3D-print, grafisch ontwerp en fotografie gecombineerd. Zoals Astrid Lindgren (Pipi Langkous) zo prachtig zei: I have never tried that before, so I think I should definitely be able to do that. Dat soort dingen. Daar krijg ik energie van en het maakt me gelukkig. En ook al houd ik niet van clichés: gelukkig zijn is het allerbelangrijkste. Waar dat is, dat is minder belangrijk.”

No Comments

Post A Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.